ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Εκτελεστικού Πολιτικού Συμβουλίου Κινήματος Αλλαγής

Newsletters

Γράψτε το email σας και πατήστε το πλήκτρο subscribe για να εγγραφείτε στα newsletters
Τηρείται ο "GDPR", ο νέος κανονισμός Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (EE 2016/679).
Please wait

Σελίδα στο Facebook

Twitter

radio spech

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Οι απαντήσεις του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ - Δημάρχου Κοζάνης

      1. Το οικονομικό πρόβλημα της Τ.Α., εδώ και αρκετά χρόνια είναι καθολικό, χωρίς καμιά απολύτως εξαίρεση. Αυτή ακριβώς η  καθολικότητα επιβάλει να αναζητήσουμε τους λόγους σε γενικές αιτίες και όχι σε μεμονωμένες περιπτώσεις που σαφέστατα υπάρχουν και αφορούν κακοδιοίκηση και κακοδιαχείριση, είτε απ΄ την πλευρά υπηρεσιών ορισμένων δήμων, είτε κάποιων αιρετών. Το ζήτημα όμως της μη σωστής διαχείρισης, οφείλεται σε συγκεκριμένες αιτίες που είναι:

      Α. Η ελλιπής στελέχωση των δήμων με το κατάλληλο προσωπικό, γεγονός που επιτείνεται με την υιοθέτηση σύγχρονων διαδικασιών και μέσων όπως το διπλογραφικό και η μηχανογράφηση.

       Β. Ο πλημμελής ή και καθόλου πολλές φορές έλεγχος των αποφάσεων των θεσμικών οργάνων (δημοτικού συμβουλίου και δημαρχιακής επιτροπής). Κάτι τέτοιο είτε επιτρέπει τα φαινόμενα κακοδιαχείρισης είτε δεν προλαμβάνει εκείνα που μπορεί να οφείλονται σε  κακή ερμηνεία ορισμένων διατάξεων ή και σε άγνοια.

       Γ. Στην  κακή νοοτροπία ορισμένων αιρετών, που αποτελούν σαφέστατα μεμονωμένες περιπτώσεις, οι οποίοι δεν ακολουθούν τους κανόνες της σωστής διαχείρισης. Έχει ιδιαίτερα σημασία να επισημάνουμε πως, αυτές ακριβώς τις αιτίες που έχουμε εντοπίσει ως ΚΕΔΚΕ εδώ και χρόνια, περιέγραψε με ιδιαίτερη σαφήνεια και ακρίβεια και ο Συνήγορος του Πολίτη. Αν θέλουμε λοιπόν να θεραπεύσουμε το υπαρκτό πρόβλημα της κακοδιαχείρισης και της κακοδιοίκησης και να φέρουμε πολύ πιο κοντά στο πρότυπο της διαφάνειας τη λειτουργία όλων ανεξαιρέτως των δήμων πρέπει να ενεργήσουμε στα δύο από τα πρώτα προβλήματα, τα οποία θα επιλύσουν με τη σειρά τους και το τρίτο. Την κακή νοοτροπία δηλαδή ορισμένων αιρετών, αφού θα υπάρχει εμπόδιο και εσωτερικά μέσα στο δήμο, από ορισμένες υπηρεσίες, αλλά και απ΄ την πλευρά του ελέγχου. Θα πρόσθετα επίσης και τη διαδικασία του εσωτερικού ελέγχου με διευρυμένα δικαιώματα στο δημοτικό συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένης και της αντιπολίτευσης κάθε δήμου, που είναι και η καλύτερη αυτοπροστασία για ένα δήμο στη διαχείριση των υποθέσεων του και ιδιαίτερα των οικονομικών.

       2. Δεν ακούγονται απλώς παράπονα. Είναι αλήθεια πως εδώ και χρόνια η Πολιτεία είναι ασυνεπής στην εφαρμογή των νόμων που η ίδια έχει θεσπίσει αφού είναι γνωστό ότι τα προηγούμενα χρόνια παρακρατήθηκαν πόροι που ξεπερνούν το 1,5 εκατ. ευρώ. Πόροι  που έπρεπε σύμφωνα με τους νόμους να αποδοθούν. Σ΄ αυτό προσθέστε επίσης ότι δόθηκαν αρκετές αρμοδιότητες στους δήμους χωρίς τους αναγκαίους πόρους. Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι που οδήγησαν στο οικονομικό αδιέξοδο όλων των ΟΤΑ. Πρέπει να επισημάνω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση ταυτίστηκε, δυστυχώς, μ΄ αυτό το πρόβλημα και μόνο τον τελευταίο χρόνο της, κάτω απ΄ την πίεση τη ΚΕΔΚΕ, άρχισε δειλά, δειλά να εφαρμόζει μια πολιτική απόδοσης των πόρων πιο κοντά στην εφαρμογή των νόμων.

 Και η σημερινή κυβέρνηση όμως που πολλά υποσχέθηκε έχει πράξει ελάχιστα.

Ούτε τα παρακρατηθέντα έχει αποδώσει, ούτε βέβαια αποδίδει το σύνολο των πόρων που προβλέπονται από τους νόμους. Απ΄ την πλευρά μου πιστεύω πως η λύση βρίσκεται σ΄ αυτό το πρόβλημα βρίσκεται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο της φορολογικής αποκέντρωσης. Οι δήμοι πρέπει να γίνουν οικονομικά αυτοδύναμοι και αυτοτελείς, με τη δυνατότητα άντλησης ιδίων πόρων και τη μετατροπή των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων σ΄ ένα ταμείο σύγκλισης και συνοχής υπέρ των ασθενέστερων ΟΤΑ και όσων δεν έχουν ιδιαίτερη φοροδοτική ικανότητα. Αυτή η θέση είναι πλέον τεκμηριωμένη και από το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αποτελεί κορυφαία απόφαση του τελευταίου μας συνεδρίου στη Ρόδο.

       3. Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ από κάθε άποψη νομίζω ότι είναι δικαιωμένος. Πρώτα απ΄ όλα γιατί σε πάρα πολλές περιοχές έδωσε κυριολεκτικά φωνή και οντότητα με το δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο. Σε γενικές γραμμές και παρ΄ όλα τα προβλήματα που υπήρξαν, για μένα, η ανάγνωση του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ είναι και πάλι θετική.

Πιστεύω όμως πως ήρθε ο καιρός να προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο αξιοποιώντας την εμπειρία του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.   Οι σύγχρονες προκλήσεις και η αναγκαιότητα για την αξιοποίηση των πόρων των κοινοτικών πλαισίων στήριξης μας παραπέμπει αναπόφευκτα στην ανάγκη για ένα νέο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ. Η Ελλάδα χρειάζεται λιγότερους και ισχυρούς δήμους και αυτό θα μπορούσε σε πρώτη φάση να προχωρήσει με εθελοντικό χαρακτήρα και συγκεκριμένα κίνητρα και στη συνέχεια να πάρει και αναγκαστική μορφή.

      4. Ανεξαρτήτως του αριθμού των περιφερειών, αυτό που είναι το μείζον για την Ελλάδα είναι ότι δεν μπορεί να κοιτάζει ακριβώς αντίθετα από εκεί που κοιτάζουν όλες οι χώρες της Ε.Ε. αλλά και κάθε σύγχρονη χώρα σε όλο τον κόσμο. Επιβάλλεται άμεσα να θεσμοθετήσει την αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση, με αιρετό περιφερειάρχη, μετεξελίσσοντας το Β΄ βαθμό σε περιφερειακό επίπεδο και κρατώντας του νομούς ως νομαρχιακά διαμερίσματα περιφερειών.

Σε ό,τι αφορά τον αριθμό των περιφερειών, αυτός πρέπει να προκύψει από μελέτη και το πιθανότερο είναι πως θα πρέπει να είναι μικρότερος απ΄ τις 13 σημερινές. Καλύτερα όμως είναι να προηγηθούν οι επιστήμονες για να ορίσουν συγκεκριμένα χωροταξικά και αναπτυξιακά κριτήρια.

Σχετικά με τις 5 υπερπεριφέρειες που συγκυριακά και με άλλοθι το Δ΄ ΚΠΣ προωθεί η Κυβέρνηση, είναι κρατικές οντότητες που ενισχύουν το συγκεντρωτισμό και απομακρύνουν τη χώρα μας από το πρότυπο της αποκεντρωμένης χώρας με ισχυρή αυτοδιοίκηση που ισχύει σε όλη την Ευρώπη. Η ίδια η εμπειρία του Γ΄ ΚΠΣ, κατά τη γνώμη μου, λέει πως αν υιοθετηθούν τέτοιες πρακτικές με άλλοθι την καλύτερη διανομή κονδυλίων, θα οδηγήσουν σ΄ ένα δαίδαλο γραφειοκρατίας με ακόμα πιο ολέθριες συνέπειες στο Δ΄ ΚΠΣ  απ΄ αυτές που βλέπουμε να υπάρχουν στο Γ΄. Είναι γνωστό ότι στο Γ΄ ΚΠΣ οι απώλειες της χώρας μας ενδεχομένως να φτάσουν και τα 10 εκατ. ευρώ. Το μεγάλο δίδαγμα όμως του Γ΄ ΚΠΣ είναι ότι χρειάζεται απλούστευση και εμπιστοσύνη στους αποκεντρωμένους θεσμούς και πραγματικά πρωταγωνιστικό ρόλο στην αυτοδιοίκηση που, παρά την παθογένεια της, έχει πολύ καλύτερες επιδόσεις στην απορρόφηση απ΄ ό,τι έχουν οι κεντρικοί φορείς στο Γ΄ ΚΠΣ.

       5. Η αυτοδιοίκηση παλεύει μαζί με τους συμβασιούχους, για να κατοχυρώσει το δικαίωμα στην εργασία ανθρώπων που δικαιώνονται με το 164 Π.Δ., για να κρατήσει όρθιο το κοινωνικό κράτος που έχει οικοδομηθεί μέσω της Τ.Α. και για να σώσει βέβαια την αυτοδιοίκηση από την ολοκληρωτική κατάρρευση. Η κυβέρνηση, δυστυχώς, παρά τις δεσμεύσεις της, προωθεί τη μονιμοποίηση 10.000 συμβασιούχων που μέχρι τώρα πληρωνόταν απ΄ τον κρατικό προϋπολογισμό και στέλνει την «επιταγή» στους δήμους. Δεν έχει προβλέψει ούτε ένα ευρώ στον προϋπολογισμό, για να πληρωθούν αυτοί οι εργαζόμενοι όπως ρητά προβλέπει το Σύνταγμα και απλώς υπόσχεται διαρκώς ότι θα πράξει κάτι τέτοιο. 

 Οι μονιμοποιήσεις όμως έρχονται κατά εκατοντάδες στους δήμους και μέχρι 31/3/2006 θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία μονιμοποίησης των 10.000 συμβασιούχων.  Το αίτημα μας αφορά τους 3.000 σχολικούς φύλακες, τους περίπου 1.000 εργαζόμενους στα προγράμματα Βοήθεια στο Σπίτι, που είχαν ξεκινήσει πριν 10 χρόνια, και τους 6.000 ΑΜΕΑ που μονιμοποίησε με πρωτοβουλία της η κυβέρνηση. Το οικονομικό «βάρος» αυτών των εργαζομένων ξεπερνά τα 200 εκατ. ευρώ ετησίως και δεν μπορεί να το σηκώσει η αυτοδιοίκηση.  Σε ό,τι αφορά τις ανακατατάξεις που θα επιφέρει το 42% είναι έτσι κι αλλιώς πολύ νωρίς για προβλέψεις, ωστόσο πιστεύω ότι μια συνέπεια που είναι μάλλον ορατή και μπορεί με ασφάλεια να προβλέψει κανείς είναι ότι θα ενισχύσει τον διπολικό- δικομματικό χαρακτήρα στο χώρο των αιρετών, περιορίζοντας τόσο τις φωνές των μικρότερων κομμάτων όσο και αυτόνομες και αυτοτελείς φωνές κινήσεων πολιτών π.χ. οικολογικών, σε κάθε μια τοπική κοινωνία άρα και στο σύνολο της αυτοδιοίκησης.

Η βασικότερη ανακατάταξη αφορά τον περιορισμό της πολυχρωμίας, του πλουραλισμού και της πολυφωνίας στην αυτοδιοίκηση και αυτός είναι από τους σοβαρότερους λόγους που πιστεύω πως είναι τεράστιο λάθος η προώθηση του 42%. Κάτι εξάλλου που έγινε με ισχνά επιχειρήματα και χωρίς καθόλου διάλογο. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των συμμαχιών απ΄ την πλευρά του ΠΑΣΟΚ προσωπικά είμαι υπέρμαχος εδώ και πάρα πολλά χρόνια μιας στρατηγικής συμμαχίας πολλών δυνάμεων που ξεκινά απ΄ το ΠΑΣΟΚ και το Συνασπισμό και διευρύνεται στο χώρο της οικολογίας, των κινημάτων των πολιτών για ποιότητα ζωής, για τα δικαιώματα του πολίτη αλλά και σε άλλες όμορες πολιτικές δυνάμεις. Μια συμμαχία η οποία μπορεί και πρέπει να εδράζεται πάνω σ΄ ένα συγκεκριμένο προγραμματικό πλαίσιο που με λίγα λόγια μπορεί να περιγραφεί ως εξής: Λιγότεροι και ισχυροί δήμοι, αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση, φορολογική αποκέντρωση, διαφάνεια. Είναι οι 4 μεγάλες μεταρρυθμίσεις που αποτελούν κοινό τόπο, έτσι κι αλλιώς, πολλών δυνάμεων και πρέπει να πω ότι πολλές απ΄ αυτές έχουν βρει φίλιο έδαφος και στις παρυφές ακόμα της Νέας Δημοκρατίας. Μια τέτοια στρατηγική συμμαχία πρέπει να είναι σαφής επιδίωξη του ΠΑΣΟΚ και όχι βέβαια μόνο εν όψει των επόμενων εκλογών.

      6. Το ζήτημα των προκριματικών εκλογών είναι ένα δύσκολο ζήτημα σε ό,τι αφορά τις δημοτικές εκλογές. Προσωπικά πιστεύω ότι η διαδικασία των προκριματικών εκλογών σε όλα τα επίπεδα, εθνικές και δημοτικές εκλογές, θα μπορούσε να είναι μια ριζοσπαστική διαδικασία που θα αναγεννούσε πραγματικά και θα ανανέωνε το ΠΑΣΟΚ. Στην περίπτωση όμως των δημοτικών εκλογών υπάρχει ένα αλλά. Το αλλά σχετίζεται ακριβώς με το προηγούμενο ερώτημα σας, τη λογική των συμμαχιών. Εάν το ΠΑΣΟΚ θέλει ν΄ ασκήσει με συνέπεια μια πολιτική συμμαχιών και ανοικτών οριζόντων η καθολική υιοθέτηση προκριματικών μπορεί να δημιουργεί δεδομένα που θα στέκονται αντικειμενικά εμπόδιο στο να γίνουν ευρύτερες κινήσεις που θα οδηγούν σε συγκλίσεις και συναινέσεις.

Γι΄ αυτό πιστεύω πως η σχετική εγκύκλιος σωστά αναφέρει πως δεν είναι ο κανόνας ούτε η εξαίρεση αλλά πολύ απλά πρέπει να γίνονται εκεί όπου δεν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος για να οδηγηθούμε σε απόφαση.  Ο Γ. Παπανδρέου δε μίλησε ποτέ για αποστρατεία κανενός και υπήρξε σαφής. Δεν όρισε «εκπροσώπους» αλλά ούτε  και «θύματα»  της ανανέωσης. Μίλησε για το αυτονόητο. Για τη ζωτική ανάγκη ενός προοδευτικού κόμματος, όπως είναι το ΠΑΣΟΚ, να ανανεώνεται διαρκώς.

Σε ό,τι αφορά την ίδια την ιδέα της ανανέωσης πάντα πίστευα και πιστεύω ότι είναι ζήτημα πρώτα απ΄ όλα θέσεων και δευτερευόντως ηλικιακό. Θέλω πάντως να είμαι σαφής. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να πει καινούργια πράγματα στους πολίτες γιατί αυτό το περιμένουν και η διαδικασία αυτή θα είναι απελευθερωτική γιατί είναι προφανές ότι θα ανανεώσει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό του δυναμικό. Στο βαθμό μάλιστα που το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να μιλήσει στους νέους με μια γλώσσα που καταλαβαίνουν και να τους φέρει πιο κοντά στην πολιτική, τότε θα επιτευχθεί αναγκαστικά και η ηλικιακή ανανέωση που είναι μια αδήριτη εξέλιξη της ίδιας της ζωής.