Οι απαντήσεις του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Δημάρχου Κοζάνης 

   1.  Το πρόβλημα που θίγεται με την ερώτηση σας, κατά τη γνώμη μου, εξελίσσεται σ΄ ένα από τα μείζονα προβλήματα που πρέπει άμεσα ν΄ αντιμετωπίσει η χώρα, και φυσικά η αυτοδιοίκηση, στα πλαίσια της τουριστικής της πολιτικής.

 Με δεδομένο το επίπεδο υπηρεσιών και τιμών και τον ανταγωνισμό που υπάρχει από χώρες με χαμηλότερα μεροκάματα, το ζήτημα της πρώτης εντύπωσης που αποκομίζει αλλά και της τελευταίας με την οποία αφήνει έναν τουριστικό τόπο ο επισκέπτης, παίζει καταλυτικό ρόλο.

Έτσι λοιπόν προβλήματα που αφορούν τη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων, όπως και άλλα ζητήματα στα οποία οφείλει να δραστηριοποιηθεί η αυτοδιοίκηση, επηρεάζουν κατά τη γνώμη μου τα μέγιστα την τουριστική ανάπτυξη της χώρας. Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, σε ξένους κυρίως επισκέπτες της χώρας μας, μιλάνε από μόνες τους. Δηλώνουν ενθουσιασμένοι από τις φυσικές ομορφιές, τον αέρα, τη θάλασσα και τους ανθρώπους, αλλά δηλώνουν απογοητευμένοι από την κατάσταση που επικρατεί γενικά στην καθαριότητα. Το πρόβλημα φυσικά δεν είναι καθολικό αλλά υπάρχει σε πάρα πολλούς τόπους και νομίζω πως πρέπει να υπάρξει δραστική ενεργοποίηση της αυτοδιοίκησης στο συγκεκριμένο τομέα.

Γι΄ αυτό κατά τη γνώμη μου, σε όλες τις τουριστικές περιοχές οι Δήμοι θα ήταν καλό να βάλουν δύο υψηλές προτεραιότητες. Η μια αφορά τη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων σε όλο το φάσμα που σχετίζεται με τις περιοχές, τις οποίες επισκέπτονται  οι τουρίστες. Η δεύτερη αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας σχετικά με τις διαφημιστικές πινακίδες, οι οποίες πλήττουν πραγματικά καίρια την εικόνα των πόλεων και των οικισμών. Το τι πρέπει να κάνουν οι δήμοι είναι σχετικά απλό. Να εκπονήσουν ένα συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο, που θα προϋπολογίζει το κόστος και θα ορίζει τις προδιαγραφές για να οργανώσουν πολύ καλύτερα αυτές τις ενέργειες τους. Οφείλουμε όλοι μας να κατανοήσουμε, ως χώρα και φυσικά ως αυτοδιοίκηση, ότι ειδικά στο νευραλγικό τομέα του τουρισμού, το ζήτημα της πρώτης και της τελευταίας εικόνας είναι καθοριστικό.

     2.  Τα προγράμματα και οι δράσεις που αφορούν την ποιότητα ζωής των πολιτών είναι τεράστιας έκτασης αφού η ποιότητα ζωής του πολίτη αποτελεί κατ΄ ουσίαν μια απ΄ τις κύριες πλευρές ενεργοποίησης αλλά και αρμοδιότητας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Από το νερό μέχρι την αποχέτευση και από τα απορρίμματα μέχρι τις αναπλάσεις, από την προστασία των οικοβιοτόπων μέχρι την ενασχόληση με το κυκλοφοριακό και τη στάθμευση κ.α.,   υπάρχει ένα τεράστιο εύρος δραστηριοτήτων που αφορά τον πυρήνα αυτής καθ΄ εαυτής της αυτοδιοίκησης.

Πρέπει βέβαια να τονίσω ότι, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν, έχει γίνει πάρα πολύ δουλειά τα τελευταία χρόνια,  σε πολλούς τομείς, κυρίως με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρείχαν τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και το Ταμείο Συνοχής της Ε.Ε., με τα οποία κατασκευάστηκαν σύγχρονα δίκτυα ύδρευσης, εξασφαλίστηκε νερό σε ποιότητα και ποσότητα που να ικανοποιεί τις σύγχρονες απαιτήσεις, έγιναν ουκ ολίγοι βιολογικοί καθαρισμοί σε όλη τη χώρα που προστατεύουν το φυσικό της περιβάλλον. Ακόμα και στη διαχείριση απορριμμάτων, παρά τα προβλήματα για τα οποία μιλήσαμε πιο πάνω, έχουν γίνει πραγματικά άλματα που αξίζουν την προσοχή μας. Ένα μεγάλο μέρος των αυτοδιοικήσεων των αστικών χώρων έχοντας ολοκληρώσει τις βασικές υποδομές, ασχολείται πλέον ιδιαίτερα με αναπλάσεις, τη δημιουργία ελεύθερων χώρων και παιδότοπων.

Ακόμα,  εδώ και αρκετά χρόνια, ασχολείται και με τις αναπλάσεις των όψεων των κτιρίων, που οδηγούν στην αποκατάσταση του τοπίου μέσα στις πόλεις. Στην ύπαιθρο, μια πολύ καλή ευκαιρία ενεργοποίησης αποτέλεσαν τα προγράμματα ανάπτυξης αγροτικού χώρου, μέσω των οποίων η τοπική αυτοδιοίκηση ήρθε σε επαφή και συνεργάστηκε με ομάδες ή κινήσεις πολιτών που δραστηριοποιούνται σε προστατευόμενες περιοχές, η σημασία των οποίων έχει αναδειχθεί ιδιαίτερα.

        3.  Είναι δύσκολο ν΄ αποτιμήσει κανείς το συνολικό κονδύλι που δαπανάται από τους δήμους. Πάντως αν κανείς υπολογίσει από τα χρήματα που δαπανώνται για τη διαχείριση των απορριμμάτων και την κατασκευή των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης,  μέχρι τα ποσά που προέρχονται από τα προγράμματα που εντάσσονται αντικειμενικά στους τομείς του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, τότε, σύμφωνα με την εκτίμηση μου, το συνολικό ποσό θα πρέπει να ξεπερνά τα 2 δις ευρώ ετησίως.  Όλο αυτό το ποσό  προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, τους ίδιους πόρους των δήμων και τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

      Φυσικά υπάρχουν δήμοι που πρωταγωνιστούν και στον αστικό  χώρο αλλά και στην ύπαιθρο.

Είναι οι δήμοι εκείνοι που έχουν     αξιοποιήσει στο έπακρο  τις δυνατότητες που παρείχαν τα ΚΠΣ,  έχοντας σχέδιο το οποίο ήταν απ΄ τη μια ρεαλιστικό και αφορούσε     τα βασικά προβλήματα της περιοχής και από την άλλη φρόντισαν   οι προτάσεις τους να συμπίπτουν με τις δράσεις που κατά      προτεραιότητα χρηματοδοτούσαν και χρηματοδοτούν τα   Ευρωπαϊκά προγράμματα. Όπου λοιπόν υπήρξαν εύστοχες επιλογές υπήρξε και αποτέλεσμα, και αυτοί οι δήμοι βρίσκονται  στην πρωτοπορία. Είναι οι δήμοι που αξιοποίησαν τη δυνατότητα της αυτοδιοίκησης να σχεδιάζει, να προγραμματίζει και να υλοποιεί αξιοποιώντας τους διαθέσιμους πόρους.

 Αυτό είναι και το κρισιμότερο,  γιατί πέρα από τους ανθρώπους που κατά καιρούς στελεχώνουν, υπάρχουν και κάποια εντελώς αντικειμενικά άνω και κάτω όρια στη δυνατότητα σχεδιασμού,  προγραμματισμού και υλοποίησης, τα οποία έχουν να κάνουν με το ίδιο το μέγεθος του ΟΤΑ. Με λίγα λόγια οι δήμοι που ξεπερνάν ένα κρίσιμο όριο και διαθέτουν τις ανάλογες υπηρεσίες εξασφαλίζουν μια σταθερή και διαχρονικά εγγυημένη πορεία, στην αξιοποίηση προγραμμάτων και στην ανάπτυξη τους. Αυτό πρέπει σοβαρά να μας προβληματίσει για ν΄ ανοίξει επιτέλους στην Ελλάδα ο δρόμος για λιγότερους και ισχυρούς δήμους που θα μπορούν να σχεδιάζουν, να προγραμματίζουν και να υλοποιούν. Δήμους που θα μπορούν να αντλούν και να διαχειρίζονται τοπικά έσοδα, δήμους που θα μπορούν να προγραμματίζουν μαζί με τους πολίτες τους το μέλλον.