ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Εκτελεστικού Πολιτικού Συμβουλίου Κινήματος Αλλαγής

Newsletters

Γράψτε το email σας και πατήστε το πλήκτρο subscribe για να εγγραφείτε στα newsletters
Τηρείται ο "GDPR", ο νέος κανονισμός Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (EE 2016/679).
Please wait

Σελίδα στο Facebook

Twitter

radio spech

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

      1.      Αν θέλουμε να συμπυκνώσουμε τα αίτια της εκλογικής ήττας σε ένα, τότε σαφέστατα νομίζω πως στις 7 Μάρτη ηττήθηκε το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας απ΄ το ΠΑΣΟΚ. Έχει σημασία η αναζήτηση των πλευρών της διακυβέρνησης που κυρίως ενόχλησαν. Ήταν πλευρές αλαζονείας, κόπωσης, ή απομάκρυνσης απ΄ την καθημερινότητα;

Σίγουρα πολλά απ΄ αυτά ενόχλησαν. Εκείνο όμως που πιστεύω ότι δημιούργησε ρήγμα με συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ και η Κυβέρνηση του θεωρήθηκαν από ένα τμήμα της κοινωνίας ως ¨κλειστό σύστημα¨. 

      Έχει σημασία να τονίσω ότι καταλύτης σ΄ αυτή την εξέλιξη υπήρξε το χρηματιστήριο. Δεν αναφέρομαι τόσο σε ηθικά ή οικονομικά ζητήματα, τα οποία δε στερούνται φυσικά σημασίας. Εκείνο όμως που ενόχλησε, κατά κύριο λόγο, γύρω απ΄ το χρηματιστήριο είναι ότι υπήρξε παταγώδης διάψευση της προσδοκίας για ταχεία οικονομική άνοδο και κοινωνική ανέλιξη μιας μεγάλης μερίδας πολιτών. Ακριβώς από εκείνο το σημείο άρχισε να εμπεδώνεται η πεποίθηση περί «κλειστού συστήματος», που απευθυνόταν κατά δικαίων και αδίκων.

 Πεποίθηση που ανακυκλώθηκε σε πολλούς άλλους τομείς της δημόσιας ζωής, μέχρι που εδραιώθηκε ως αντίληψη.

Η προσέγγιση αυτή δικαιώνεται απόλυτα με τις πρώτες εκτιμήσεις του αποτελέσματος τόσο κοινωνικά όσο και χωροταξικά.Είναι γνωστό ότι οι απώλειες του ΠΑΣΟΚ αφορούν κατά κύριο λόγο τα μεσοστρώματα και εντοπίζονται χωροταξικά στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα, όπου το σύστημα εξουσίας ήταν και πολύ περισσότερο ορατό.

      2.      Νομίζω ότι είναι καθαρό για το τι πιστεύω για τα αίτια της ήττας.

 Δεν ήταν δυνατόν σε δύο μήνες ο Γιώργος Παπανδρέου να γεφυρώσει ένα τέτοιο ρήγμα. Αν η ήττα ήταν αναπόφευκτη δεν ήταν δεδομένο και το εύρος της.  Σ΄ αυτό το σημείο θα πρέπει να πω πως επειδή η ήττα ήταν αναπόφευκτη, όχι όμως και η διαφορά, προσωπικά θεωρώ το αποτέλεσμα «λυτρωτικό» για το ΠΑΣΟΚ, με την έννοια ότι είναι προφανές ότι υπάρχει μια συλλογική ευθύνη, που αυξάνεται όσο ανεβαίνει κανείς στην κλίμακα των ευθυνών που υπήρχαν στη διακυβέρνηση της χώρας αλλά και στον προεκλογικό αγώνα. Κανένας δεν μπορεί να δηλώσει αμέτοχος της ευθύνης. Ακριβώς αυτή η συλλογικότητα της ευθύνης, όπως πολύ ορθά επεσήμανε ο Γ. Παπανδρέου, καθιστά πολιτικά αδόκιμη κάθε προσπάθεια να βρεθούν αποδιοπομπαίοι τράγοι και εξιλαστήρια θύματα. 

 Απ΄ την άλλη επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ ν΄ ανοίξει ένα σοβαρό διάλογο για τη νέα εποχή.

       3.      Η συνεργασία αυτή οπωσδήποτε ξάφνιασε. Σε ό,τι αφορά το εκλογικό αποτέλεσμα δε λειτούργησε θετικά γιατί δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη πολιτικά από αμφότερες τις πλευρές. Σ

την  ελληνική κοινωνία  υπάρχουν συγκεκριμένες αγκυλώσεις που πρέπει να ξεπεραστούν για να πάει η χώρα σε μια νέα εποχή. Υπερσυγκεντρωτικό κράτος, οικογενειοκρατία, υπερβολική δύναμη επιρροής των μέσων ενημέρωσης, είναι μερικές πλευρές μιας κατάστασης που πρέπει ν΄ ανατραπεί. 

  Είναι προφανές ότι με εγγυημένο ένα μίνιμουμ κοινωνικής προστασίας, πρέπει να υπάρξουν διαδικασίες απελευθέρωσης με το σπάσιμο των λογικών που προανέφερα και την επικράτηση κανόνων υγιούς ανταγωνισμού. Σε μια τέτοια πραγματικότητα φωνές και απόψεις ριζοσπαστικές σαν των κ. Μάνου και Ανδριανόπουλου, προφανώς και είναι απόλυτα απαραίτητες, αλλά προκειμένου κανείς να συνεργαστεί πολιτικά μ΄ αυτές τις φωνές θα πρέπει και οι ίδιοι να αιτιολογήσουν πολιτικά τη δική τους συμμετοχή σ΄ αυτό το εγχείρημα.

 Γιατί, καλώς ή κακώς, στην Ελλάδα θεωρήθηκαν για μακρά περίοδο ως οι γνήσιοι εκφραστές του άκρατου νεοεφιλελευθερισμού, ο οποίος δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με το μοντέλο που περιέγραψα.

    4.      Το 1996 το ΠΑΣΟΚ ήταν Κυβέρνηση και σήμερα είναι αντιπολίτευση. Πρώτα απ΄ όλα λοιπόν οφείλει να εγγυηθεί τις κατακτήσεις του ελληνικού λαού της τελευταίας 20ετίας. Το νέο στίγμα του θα το δώσει ο Γιώργος Παπανδρέου, τα χιλιάδες στελέχη και το ένα εκατομμύριο των πολιτών που δήλωσαν παρόντες στις 8 του Φλεβάρη. Είναι νομίζω προφανές ότι στο λόγο του Γιώργου Παπανδρέου προεκλογικά υπάρχουν στοιχεία της πρότασης που καλούμαστε όλοι μαζί να διαμορφώσουμε. 

        5.      Το ΠΑΣΟΚ καλείται να συγκλίνει σε θέσεις, πρόγραμμα και ιδεολογικό στίγμα. Πρέπει ακόμα να πάψει να είναι ένα παράγωγο κλειστού συστήματος αλλά ν΄ ανοίξει διάπλατα τις πόρτες του στην κοινωνία και ιδιαίτερα στα πιο δυναμικά της στρώματα. Δε νομίζω πως έχει καμιά αξία η συζήτηση για τα πρόσωπα, όσο αξίζει η νέα ενότητα, σε νέες πολιτικές θέσεις και η ανάδειξη νέων προσώπων, όχι κατ΄ ανάγκη σε ηλικία, των οποίων η απουσία σήμερα είναι ηχηρότατη εντός των τειχών.

    6.      Η Ν.Δ. είναι το κόμμα της ελληνικής δεξιάς. Είναι χρήσιμο για τη χώρα να μετατραπεί σ΄ ένα σύγχρονο  κεντροδεξιό κόμμα αλλά μάλλον απέχει πολύ απ΄ αυτό.Ο λόγος βέβαια του κ. Καραμανλή τα τελευταία χρόνια σηματοδοτεί έντονα τη θέληση για μια τέτοια εξέλιξη, αλλά οι δυνάμεις αδράνειας που υπάρχουν στο χώρο της ελληνικής δεξιάς είναι τεράστιες. Μακάρι να μπορέσει να τις ξεπεράσει. Είναι νωρίς για να κρίνουμε.

    7.      Εξαρτάται απ΄ το πρόσωπο που θα δείξει και τις πολιτικές προτεραιότητες που θα βάλει η Ν.Δ. Εφόσον αναδείξει κυρίαρχα ένα κεντροδεξιό πρόσωπο είναι προφανές ότι η αντιπολίτευση πρέπει να είναι συστηματική, προγραμματική και δομική. Εάν αποδειχθεί ότι είναι μία από τα ίδια, τότε η αντιπολίτευση πρέπει να προετοιμάζεται για μια ολομέτωπη επίθεση, όπως αξίζει σε αναχρονιστικές αντιλήψεις. 

      8.      Όχι, δε με ικανοποιούν και πιστεύω πως ευθύνες υπάρχουν και στις δύο πλευρές. Δεν είναι άμοιρες ευθυνών οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων όπως και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το πέρασμα του ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, ανάμεσα στα άλλα, πρέπει να σημάνει και μια νέα εποχή σ΄ αυτές τις σχέσεις.

Όχι μέσα από μια λογική σύμπτωσης συμφερόντων ως αντιπολιτευόμενων δυνάμεων αλλά μέσα από μια λογική προγραμματικής σύγκλισης αφού υπάρχουν δυνάμεις στους δύο χώρους που μπορούν να μιλήσουν την ίδια γλώσσα.  

Στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης  οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ και της ευρύτερης αριστεράς εδώ και χρόνια έχουμε θεμελιώσει μια ειλικρινή σχέση.

Το πλαίσιο θέσεων που έχουμε συνδιαμορφώσει για την Τ.Α. είναι προωθημένο και ριζοσπαστικό και δεν είναι καθόλου περίεργο που αυτό το πλαίσιο είναι αποδεκτό και από ένα μεγάλο μέρος αιρετών που πολιτικά προέρχονται απ΄ το χώρο της συντήρησης. Είναι μια απτή απόδειξη της δυναμικής που έχουν οι προγραμματικές συγκλίσεις οι οποίες βέβαια δεν προκύπτουν παρά μόνο με ειλικρινή διάλογο και διάθεση για ανατροπές.