Προς: κ. Γιώργο Βούλγαρη

 Από: Πρόεδρο ΚΕΔΚΕ Πάρι Κουκουλόπουλο, Δήμαρχο Κοζάνης.  

Απαντήσεις

 
  1. Η αλλαγή στον τρόπο της  εκλογής οργάνων στην ΚΕΔΚΕ ήταν μια συνολική αλλαγή με βασικό χαρακτηριστικό τον εκδημοκρατισμό του συγκεκριμένου θεσμού. Απλή αναλογική, παραταξιακά ψηφοδέλτια, αιρετός Πρόεδρος, ευρύτερο και αντιπροσωπευτικότερο σώμα από πλευράς αιρετών, σηματοδοτούν, ανεξάρτητα από συγκυριακές κρίσεις, ένα όργανο μεγαλύτερου κύρους από το προηγούμενο, χωρίς αυτό να σημαίνει οτιδήποτε σε επίπεδο προσώπων.
  2. Κατ΄  αρχήν πρέπει να κάνουμε έναν απαραίτητο διαχωρισμό. Οι μεγάλοι Δήμοι, ιδιαίτερα, της χώρας χρησιμοποιήθηκαν την τελευταία 15ετία πολλές φορές σαν βήμα που θα συνέβαλε στην πολιτική ανέλιξη και τον προσωπικό πολιτικό σχεδιασμό συγκεκριμένων προσώπων και όλοι γνωρίζουμε τι εννοώ. Η γενικότερη τάση για την οποία μιλάτε αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε και στην πατρίδα μας όπως συμβαίνει στη Δυτική Ευρώπη. Η ενδυνάμωση του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης παράλληλα με μια αναζήτηση νέου ρόλου για το θεσμό του βουλευτή δημιουργεί αυτό το φαινόμενο. Σε κάθε περίπτωση όμως υπάρχουν δύο όψεις. Η μια του όψη αφορά το θεσμό της Αυτοδιοίκησης και συνιστά μια απόλυτα θετική εξέλιξη. Η άλλη όψη όμως είναι αρνητική και αφορά το Ελληνικό Κοινοβούλιο, η αναβάθμιση του οποίου αποτελεί στόχο πρώτης προτεραιότητας για τη χώρα μας. Το ιδεατό θα ήταν, κατά την άποψη μου, η κίνηση βουλευτών προς την Αυτοδιοίκηση ν΄ αποτελεί θετική και όχι αρνητική τους επιλογή. Τότε πραγματικά, θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε όλοι πως οι θεσμοί στη χώρα μας λειτουργούν.
  3. Μετά την πρώτη συνάντηση με τον Υπουργό Εσωτερικών είχα εκφράσει την ικανοποίηση μου γιατί υπήρχε μια γενική συμφωνία στο πλαίσιο της πορείας της Αυτοδιοίκησης και η δήλωση μου απηχούσε αφ΄ ενός αυτό το γεγονός και αφ΄ ετέρου τη διάθεση που υπάρχει από την πλευρά της Αυτοδιοίκησης για συνεργασία με την εκάστοτε ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών. Η αρχή της συνεργασίας στις μέρες μας είναι αυτονόητη αλλά σημαίνει εκατέρωθεν κατανόηση και η σχέση μας θα κρίνεται διαρκώς στην πορεία του χρόνου γιατί τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο. Σε γενικές γραμμές, απ΄ την πλευρά τη δική μας δεν υπάρχει πρόθεση αντιδικίας για κάποιους λόγους έξω από τα συμφέροντα της ίδιας της χώρας, των πολιτών και ειδικότερα του θεσμού της Αυτοδιοίκησης και με βάση αυτό τον ρόλο πολιτευόμαστε στην ΚΕΔΚΕ κι έτσι θα συνεχίσουμε.  
  4. Δεν ξέρω ποιες αλλαγές προωθεί το Υπουργείο Εσωτερικών και μάλλον αυτό είναι ένα πρώτο σημείο διαφωνίας, διότι έχω πολύ συγκεκριμένη γνώμη, την οποία κατέθεσα στο τελευταίο τακτικό μας συνέδριο στη Θεσσαλονίκη και έτυχε αποδοχής απ΄ τους συναδέλφους. Εμείς πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι ο δεύτερος βαθμός θα έπρεπε να μετεξελιχθεί σε Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση άμεσα και μάλιστα με πεδίο εφαρμογής τα 13 ΠΕΠ (Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα) της χώρας. Σε ό,τι αφορά τον πρώτο βαθμό, πιστεύουμε πάντα στην ανάγκη στήριξης του νέου θεσμού που είναι ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ και παράλληλα την εκπόνηση ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου εθελοντικών συνενώσεων έτσι ώστε να βάλουμε στο επίκεντρο όχι τις διαρκείς διοικητικές αλλαγές αλλά τα πραγματικά προβλήματα του θεσμού όπως είναι ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου, η οικονομική αυτοτέλεια κ.α.
  5. Δε θέλουμε να καταργηθούν οι Νομάρχες. Η πρόταση μας είναι θετική και αφορά τη μετεξέλιξη του Β΄ βαθμού σε Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Εμείς θέλουμε τη διεύρυνση της εξουσίας της Αυτοδιοίκησης, θέλουμε την εναρμόνιση μας με την Ευρωπαϊκή πραγματικότητα και σε καμιά περίπτωση δε στηρίζουμε και δεν υποστηρίζουμε κατάργηση με αρνητική πλευρά. Νομίζω πως η χώρα μας έχει καθυστερήσει απελπιστικά στο ζήτημα αυτό γιατί όλη η Ευρώπη ζει στον αστερισμό των πόλεων και των περιφερειών. Για τη χώρα μας οι συνέπειες αυτής της υστέρησης εμφανίζονται και θα εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο και στο μέλλον και είναι σαφέστατα αρνητικές.
  6. Κατ΄ αρχήν πρέπει να πούμε ότι το ζήτημα αυτό έχει λυθεί οριστικά και αμετάκλητα με τη συνταγματική αναθεώρηση. Από τούδε και στο εξής καμιά αρμοδιότητα δεν μπορεί να μεταβιβάζεται στους Δήμους χωρίς το σύνολο των αναγκαίων για την άσκηση της πόρων. Ήταν  μια μεγάλη κατάκτηση η συγκεκριμένη διατύπωση στο Σύνταγμα αφού από τη διατύπωση ¨αντίστοιχους πόρους¨ περάσαμε στη διατύπωση ¨αναγκαίοι πόροι¨ γεγονός που δημιουργεί ένα ολότελα νέο τοπίο. Σε ό,τι αφορά το αίσθημα πολλών συναδέλφων ότι έχουν δεμένα χέρια, δε θα διαφωνήσω ιδιαίτερα μαζί τους επειδή για μια πολύ μακρά περίοδο είχαμε δεμένα χέρια όχι τόσο στο θέμα των πόρων όσο στο ζήτημα της στελέχωσης που αποτελεί και το βασικό πρόβλημα στις ημέρες μας. Η Αυτοδιοίκηση από το 1988 μέχρι πέρυσι κυριολεκτικά ήταν σε εμπάργκο στο θέμα πρόσληψης ικανών στελεχών, κατάσταση που άλλαξε ολότελα με τις περυσινές εγκρίσεις για την πρόσληψη στελεχών και την απλοποίηση του νόμου 2190.
  7. Ο τριετής προγραμματισμός προβλέπεται απ΄ το πρόγραμμα ΠΟΛΙΤΕΙΑ που είναι κατοχυρωμένο με νόμο και μας βρίσκει από κάθε πλευρά σύμφωνους. Για την Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει ζήτημα εκτάκτων. Οκτώ χρόνια μετά την ψήφιση του 2190 και ένα χρόνο μετά τη Συνταγματική αναθεώρηση που απαγόρεψε κάθε μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χρόνου ή σε μονιμοποίηση του προσωπικού, νομίζω πως είναι από κάθε άποψη άστοχο ν΄ ανακινείται ζήτημα εκτάκτων. Οι περιπτώσεις που περιλαμβάνει η Συνταγματική αναθεώρηση και επιτρέπει την εξέταση τους είναι συγκεκριμένες, λίγες και δε συνιστούν γενικότερο πρόβλημα.
  8. Για τις Δημοτικές επιχειρήσεις υπάρχουν δύο δρόμοι. Ένας δρόμος σχετίζεται με το υφιστάμενο θεσμικό καθεστώς, όπου δηλαδή οι Δημοτικές επιχειρήσεις συμπεριλαμβάνονται  σαφέστατα στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα και εμπίπτουν στο νόμο 2190 σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του νόμου 2527 που ψηφίστηκε πριν από πέντε χρόνια. Επίσης όμως φορολογούνται οι Δημοτικές επιχειρήσεις γεγονός που αποτελεί βασική αντινομία και αντίφαση και Αυτοδιοίκηση και Πολιτεία καλούμαστε να πάρουμε μια σοβαρή απόφαση. Ποιος θέλουμε να είναι ακριβώς ο ρόλος των επιχειρήσεων απαντώντας παράλληλα σ΄ ένα δεύτερο ερώτημα αν είναι όλες ίδιες. Νομίζω αυτό είναι το κυρίαρχο ζήτημα και όχι της μονιμοποίησης των συμβασιούχων, το οποίο στο κάτω, κάτω αφορά κάθε μια Δημοτική επιχείρηση χωριστά και όχι κεντρικά την ΚΕΔΚΕ.
  9. Δεν κατηγόρησα κανένα. Απλώς διατύπωσα την άποψη πως η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί ν΄ ασκεί εξωτερική πολιτική. Σε ό,τι αφορά τις αδελφοποιήσεις ελληνικών και τουρκικών Δήμων διευκρίνισα ότι δεν έχουμε καμιά αντίρρηση αρκεί απ΄ την πλευρά των τουρκικών Δήμων να υπάρχει συμφωνία σε συγκεκριμένα ζητήματα αρχής που σχετίζονται με τις διαφορές μας στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Δεν είναι δυνατόν οι αδελφοποιήσεις να είναι ένα πανηγύρι με χορούς και τραγούδια παρακάμπτοντας το ζήτημα της κατοχής, των αγνοουμένων και της ανάγκης για ειρηνική συμβίωση τόσο των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο όσο και της Ελλάδας και της Τουρκίας στο Αιγαίο. Έτσι λοιπόν, ένα πρωτόκολλο που σε καμιά περίπτωση δεν προκαλεί την τουρκική πλευρά αλλά θέτει το ζήτημα του σεβασμού των αρχών του διεθνούς δικαίου και του σεβασμού των αποφάσεων των διεθνών οργάνων και οργανισμών σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, είναι προαπαιτούμενο προκειμένου να υπογραφεί ένα πρωτόκολλο συνεργασίας.  
  10. Πρέπει να γίνουν πολλά. Με λίγες λέξεις, Διοικητική αυτοτέλεια, οικονομική αυτοδυναμία με φορολογική αποκέντρωση. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που θα μας οδηγήσει στη σύγκλιση με την Ευρωπαϊκή Αυτοδιοίκηση.